De middernachttrein, Matt Haig

Wilbur Budd is dood. Hij is gestorven aan een hartaanval op een mooie leeftijd. Hij vindt zichzelf terug in een oude stoomtrein, een die precies lijkt op een speelgoedtrein die hij als klein jongetje van zijn broer had gekregen. Het is deze trein die hem langs zijn leven zal brengen, langs enkele hoogte- en dieptepunten om te zien wat er allemaal gebeurd is. 

Als de trein stopt, kan Wilbur uitstappen en het moment opnieuw beleven, als een soort toeschouwer. Maar hij is niet zichtbaar en kan niet ingrijpen. 

Wilbur groeide op in Sheffield, net na de oorlog. Zijn vader was omgekomen en zijn moeder had moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Wilbur's oudere broer Dougie is een boze jongeman die regelmatig in de moeilijkheden komt. Wilbur houdt van lezen en van boeken en krijgt een baantje bij een boekhandel. Hij wilde graag studeren, maar door omstandigheden ging dat niet door. 

Maar Wilbur trouwt met zijn lieve Maggie en ze gaan samen op huwelijksreis naar Venetië. Hier is Wilbur volkomen gelukkig, hij heeft niets te wensen en is volmaakt tevreden. Maar in de jaren die volgen maakt hij bepaalde keuzes die niet altijd goed uitpakken en langzaam maar zeker raakt hij zichzelf kwijt. 

Nu, op de Middernachttrein, ziet Wilbur duidelijk waar het mis is gegaan. En hoewel hem is verteld dat hij niet kan ingrijpen, zint hij op een manier om het leven te veranderen, om de man die hij was in Venetië te waarschuwen voor wat hem te wachten staat als hij bepaalde dingen wel en bepaalde dingen niet doet. 

Dit boek is een semi-vervolg op Middernachtbibliotheek, dat ik enkele jaren geleden las en erg mooi vond. Dat ging over een bibliotheek die zich bevond tussen het leven en de dood. De trein in dit boek is de trein richting het hiernamaals. Maar het idee van kijken naar je leven en de keuzes die je hebt gemaakt is in de kern hetzelfde. 

De middernachttrein komt wel iets langzamer op gang, maar ik vond ook dit uiteindelijk een mooi verhaal. 

Je begrijpt hoe Wilbur tot zijn keuzes komt, en hoe zoiets gewoon kan gaan. Het begint met een klein dingetje, maar langzaam gaat dit verder tot je op een gegeven moment ergens bent aangekomen waar je niet op bent bedacht. Je hoopt dan ook dat het Wilbur zal lukken om het tij voor zijn vroegere zelf te keren.

Bij Middernachtbibliotheek leek het erop dat je het boek óf goed vond, óf totaal niet, en ik vermoed dat dat bij dit boek ook het geval zal zijn. Ik vond beide boeken echter mooi en de moeite waard. 

Originele titel: The midnight train (2026)

Nederlandse uitgave 2026 door uitgeverij Lebowski

Nederlandse vertaling: Monique ter Berg

Bladzijdes: 328