Hamnet (2025)

Deze film is gebaseerd op het prachtige boek van Maggie O'Farrell, waar ik erg van onder de indruk was en dat ik HIER heb besproken. 

Het is verhaal van Agnes en Wil, die verliefd worden en trouwen. Dat is nog niet zo vanzelfsprekend, want Agnes staat bekend als een vreemde jonge vrouw die vooral in het bos te vinden is, en Wil komt uit een familie van handschoenmakers en verdient de kost als leraar Latijn. 

Samen passen ze echter goed bij elkaar en zijn ze gelukkig. Hij vindt haar connectie met het bos en de natuur geweldig en zij begrijpt zijn verlangen om een ander beroep uit te oefenen. Will vertrekt naar Londen en krijgt een baan bij het Globe theater, en al snel is hij toneelstukken aan het schrijven. 

Agnes en hun drie kinderen blijven in Stratford, en Will komt regelmatig terug naar huis, maar is een groot deel van de tijd in Londen. Het is geen gebruikelijk huwelijk, maar het werkt voor Will en Agnes. 

Als de pest uitbreekt, bezwijkt één van hun kinderen en dit verdriet slaat een enorme wond in het gezin. Agnes is gebroken en neemt het Will ergens ook kwalijk dat hij er niet bij was. Bovendien heeft ze het idee dat hij niet echt geraakt is door het verdriet en te gemakkelijk zijn leven weer oppakt. 

Als ze er achter komt dat Will echter een toneelstuk heeft geschreven met de naam van hun zoon (in een kleine variant), gaat Agnes naar Londen om te zien wat er aan de hand is. Hoe durven ze om de naam van haar zoon op toneel te gebruiken? Maar als ze het toneelstuk bijwoont, ziet ze hoe haar echtgenoot zijn verdriet heeft gebruikt om een ontroerend stuk te schrijven, waarin het leven van hun zoontje op prachtige manieren terug komt. 

Agnes (Jessie Butler) vooraan bij het toneel als Hamlet opgevoerd wordt. 

De film Hamnet is absoluut geweldig, ik zeg het maar meteen. De beelden zijn heel schitterend, de aankleding van de 16e eeuw is zeer goed gedaan en de muziek is prachtig. 

Fijn ook dat hoewel de film in de 16e eeuw speelt, de belichting wel goed is. Er zijn geen scenes waarbij je niets kunt zien van wat er gebeurt omdat het te donker is!

Maar het zijn de prestaties van de acteurs die boven het gemiddelde uitstijgen. Allereerst een woord voor de kinderen. Vaak zijn kindacteurs niet goed, maar Jacobi Jupe die Hamnet speelt, doet dit echt geweldig. Heel natuurlijk en zonder dat je denkt dat hij acteert. Olivia Lynes als zijn tweelingzus Judith is ook goed en Bodi Rae Breathnach als hun oudere zus Susanna geeft mij het idee dat we nog heel veel van haar gaan zien. 

Jessie Butler speelt Agnes en zij weet haar perfect te treffen. Vooral het verdriet over de dood van haar kind komt hard binnen, je ziet niet alleen hoezeer ze hieronder lijdt, je voelt het. In elke vezel van je lijf. 

Paul Mescal speelt Will ook heel erg goed. Hij is een perfecte aanvulling van Agnes, en in het laatste deel van de film voel je ook bij hem de rauwheid van zijn verdriet, die hij echter heeft omgezet in een toneelstuk, de enige manier voor hem om dit te verwerken. 

In de film zie je in het laatste deel stukken van de opvoering van Hamlet, en de reactie van Agnes hierop. In de eerste instantie is ze in verwarring en verontwaardigd, hoezo wordt de naam van haar zoon gebruikt, wat heeft dit alles met hem te maken? Maar langzamerhand ziet ze wat haar Will hier heeft gedaan en is er ook voor Agnes een beetje heling mogelijk. 

Het einde is ontroerend en als in de film het hele Globe theater snikt omdat Hamlet net op het toneel is gestorven, huilde ook de hele zaal die naar de film keek. Ikzelf was in tranen en om me heen hoorde ik alleen maar gesnuf en zag ik mensen tranen wegvegen. 

De verfilming van een mooi is altijd een gok; is de sfeer van het boek goed getroffen, is het verhaal overeind gebleven en zijn de personages nog dezelfde? Maggie O'Farrell die het boek heeft geschreven, heeft ook meegewerkt aan het script, en ik denk dat dit zeker heeft bijgedragen aan de kwaliteit van deze film. 

In het kort, Hamnet is prachtig, en ik raad het absoluut aan,  maar neem wel zakdoekjes mee.