Het meisje in de witte kimono, Ana Johns
Ze heeft haar ouders zover gekregen dat ook de kandidaat van haar eigen keuze op de theeceremonie mag komen om te bepalen of hij waardig genoeg is. Ze hebben het samen geoefend en voorbereid, zodat er niks fout kan gaan.
Het probleem is echter dat op het moment dat deze man aankomt bij het huis van haar ouders, duidelijk wordt dat het niet om een Japanse man gaat, maar om een Amerikaan. Haar ouders zijn woedend en weigeren de Amerikaan te ontvangen.
De familie van Naoko weigert dit huwelijk in overweging te nemen. Voor hen heeft Naoko hen te schande gemaakt door aan te pappen met een vreemdeling.
Naoko en haar geliefde willen nog altijd trouwen, en als blijkt dat er een kindje op komst is, willen ze helemaal samen hun leven doorbrengen. Hajime's (Jimmy) diensttijd zit er echter bijna op en daarna moet hij terugkeren naar de VS en zal dan alleen met veel moeite weer terug kunnen komen naar Japan.
Hoe moet Naoko in de tussentijd vertrouwen houden in hun liefde en alle moeilijkheden die op haar pad komen overwinnen terwijl ze er eigenlijk alleen voor staat?
Het heden in de VS. Tori is bij haar vader die op zijn sterfbed ligt. Ze vindt een brief die haar vader toen hij ziek werd naar Japan had gestuurd, maar die teruggestuurd werd. Uit de brief blijkt dat haar vader een vrouw en een dochter in Japan had, en hen blijkbaar nooit meer heeft teruggezien. Voor Tori staat de wereld op zijn kop, alles wat ze dacht te weten over haar vader klopt misschien niet.
Ze besluit om naar Japan te gaan en haar halfzus te zoeken, en de vrouw met wie haar vader ooit getrouwd was. De aanwijzingen voor haar zoektocht zijn te vinden in de verhalen die haar vader vroeger vertelde toen ze een klein meisje was. Allerlei sprookjesachtige verhalen, waar allerlei echte elementen in blijken te zitten en die Tori op het spoor zetten van haar eventuele familie.
Het meisje in de witte kimono is een ontroerend en mooi verhaal, dat een stukje geschiedenis vertelt waar meestal niet zoveel aandacht voor is.
Japan was na de Tweede Wereldoorlog een tijd bezet door de Amerikanen. In 1952 was dit afgelopen, maar er waren nog altijd Amerikaanse marinebases in Japan. Voor veel Japanners waren de Amerikanen nog altijd de vijand en hoewel er natuurlijk wel relaties ontstonden tussen Amerikaanse militairen en Japanse vrouwen, zat niemand daar op te wachten.
De Amerikaanse marine voerde een actief ontmoedigingsbeleid tegen gemengde huwelijken, Japanse vrouwen die naar Amerika kwamen kregen te maken met ernstige discriminatie en Japanse vrouwen die in Japan bleven en een kind kregen met een Amerikaan, werden met de nek aangekeken.
Vaak werden deze vrouwen door hun familie het huis uit gegooid en konden ze nergens naar toe. Veel kinderen uit gemengde relaties werden te vondeling gelegd, of er werden door sommige mensen zelfs nog ernstigere dingen gedaan.
Ana Johns heeft als basis voor dit boek de ervaringen van haar eigen vader gebruikt, en ook allerlei andere elementen uit het verhaal zijn gebaseerd op ware gebeurtenissen. Dit vond ik erg goed gedaan en wordt keurig achterin uitgelegd.
Ook de verhalen die steeds terugkomen, die Naoko's moeder aan haar vertelde, die zij aan haar dochtertje vertelde en die Tori's vader aan haar vertelde vormen een mooie extra laag in het verhaal.
Ik vond het echt prachtig hoe op het einde dingen bij elkaar komen en het einde, als je erachter komt wat er gebeurd is, is erg ontroerend.
Het meisje in de witte kimono vertelt een verhaal over familie, liefde, maar ook over hoop, berusting en acceptatie. Ik vond het erg mooi en zeer de moeite waard.
Originele titel: The woman in the white kimono (2019)
Nederlandse uitgave: 2020 door uitgeverij De Fontein
Nederlandse vertaling: Erica Feberwee
Bladzijdes: 359
Reacties
Een reactie posten