zondag 17 juni 2012

Lied aan het licht, Huub Oosterhuis

Licht dat ons aanstoot in de morgen, voortijdig licht waarin wij staan.
koud, één voor één, en ongeborgen, licht overdek mij, vuur mij aan.
Dat ik niet uitval, dat wij allen zo zwaar en droevig zijn
niet uit elkaars genade vallen en doelloos en onvindbaar zijn.


Licht, van mijn stad de stedehouder, aanhoudend licht dat overwint.
Vaderlijk licht, steevaste schouder, draag mij, ik ben jouw kijkend kind.
Licht, kind in mij, kijk uit mijn ogen of ergens al de wereld daagt
waar mensen waardig leven mogen en elk z´n naam in vrede draagt.


Alles zal zwichten en verwaaien wat op het licht niet is geijkt.
Taal zal alleen verwoesting zaaien en van ons doen geen daad beklijft.
Veelstemmig licht, om aan te horen zolang ons hart nog slagen geeft.
Liefste der mensen, eerstgeboren licht, laatste woord van Hem die leeft.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...