vrijdag 3 februari 2017

Miss Marple (2004-2014)

Agatha Christie heeft twee onvergetelijke detectives geschapen. Ik was altijd een grotere fan van Hercule Poirot, maar sinds enkele jaren begin ik Miss Marple ook steeds meer te waarderen.

De oude dame die niet altijd door iedereen voor vol wordt aangezien, maar die met haar scherpe kijk op mensen en vergelijkingen met het dorpsleven menig politieagent te slim af is.

In de jaren ’80 is hier een serie van gemaakt, met de onvergetelijke Joan Hickson als Miss Marple.Ik heb deze serie op DVD en vind die heerlijk om naar te kijken. De twaalf romans waarin Miss Marple een rol speelt, zijn redelijk getrouw verfilmd en hoewel ze misschien een beetje traag zijn, zijn ze nog altijd wel heel erg goed.

Enkele jaren terug besloot men een nieuwe serie te maken. Dit keer was het niet de BBC, maar ITV die de opdracht gaf en dat schokte enkele trouwe fans. Wat zou er gebeuren met Miss Marple, welke commerciële verjongingskuur zou ze moeten ondergaan en hoe trouw zou men zich houden aan de plots?

De serie kreeg als naam Agatha Christie’s Marple en dit was al een duidelijke hint naar de succesvolle serie over Hercule Poirot met David Suchet.

Er zijn zes seizoenen gemaakt, met elk vier afleveringen van 1 ½ uur, alleen seizoen 6 heeft drie afleveringen. In de eerste drie seizoenen speelde Geraldine McEwan Miss Marple, in de laatste drie seizoenen is de rol overgenomen door Julia McKenzie. 
Geraldine McEwan als Miss Marple
Een nieuwe insteek
Ik heb kort geleden alle afleveringen gekeken en wat vind ik er nu van?

Er is veel kritiek op de serie geweest en vooral het verwijt werd gehoord dat er opeens in elke afleveringen homo’s of lesbiennes te zien waren. Nu valt dat heel erg mee. Agatha Christie had soms wat subtiele aanwijzingen en in twee gevallen zijn die iets sterker aangezet, maar dat is alles.

De enige echte verandering zat meteen in de eerste aflevering, waarin niet alleen de identiteit van de moordenaar anders is, maar ook, zonder goede reden er een lesbische verhouding is ingeschreven. Die voegde niets toe en was wat mij betreft volslagen onnodig.

In deze serie zijn een aantal boeken en korte verhalen van Miss Marple verfilmd, maar ook een aantal waar zij oorspronkelijk niet in zit. Ik vind dit op zich geen bezwaar, als het goed gedaan wordt, met eerbied voor het plot.

Towards zero (De moordenaar droeg blauw) is een goed opgezet boek, en aangezien ze de basis van het plot hebben aangehouden, vind ik het eigenlijk wel leuk om Miss Marple hierin te zien, net zoals in The pale horse (Het vale paard) .

In By the pricking of my thumbs (De pop in de schoorsteen) vond ik de interactie tussen Miss Marple en Tuppence heerlijk en kan ik het niet erg vinden dat dit geen oorspronkelijk Miss Marple-verhaal is.
A Carribean mysterie
Wel erg is het als er daadwerkelijk gerommeld wordt met het plot. Agatha Christie schreef excellente plots, daar hoef je echt niets aan te verbeteren. 

Nemesis (Wraakgodin) was altijd een van mijn favoriete Miss Marples, hoewel het een beetje wijdlopig was, maar in deze serie is er niets meer in te herkennen van het oorspronkelijke verhaal. Het was dan ook een echte prutaflevering, die ik niet eens uit heb kunnen kijken, en laten we over The Sittaford mystery en Murder is easy (Moord is kinderspel) maar zwijgen, die er met de vele veranderingen namelijk ook niet beter op werden.

Goede afleveringen
Maar er zijn ook echt heel goede afleveringen, ik vond A murder is announced (Wie adverteert een moord), The moving finger (De giftige pen) en The mirror crack’d from side to side (De spiegel barstte) bijzonder goed en zelfs nog beter dan in de originele Joan Hickson serie.

Het geheim is dat er in deze afleveringen dan ook weinig aan het plot is veranderd en dat scheelt altijd. Dat er wat mensen worden weggelaten of samengevoegd en dat sommige verhaallijnen er niet in zitten, is niet erg. In een verfilming kun je niet alles letterlijk doen zoals in een boek, maar een scriptschrijver moet wel respect hebben voor het oorspronkelijke werk en hier niet mee rommelen.

Wie is de betere Miss Marple?
Mijn stem gaat hier uit naar Julia McKenzie die naar mijn idee een natuurlijkere Miss Marple speelde. Bij Geraldine McEwan had ik het idee dat ze een ‘gek oud dametje’ speelde en ik vond haar ook te excentriek en te slordig gekleed. Julia McKenzie is een stuk minder maf, veel natuurlijker en veel meer een dame. 
Julia McKenzie als Miss Marple
Als ik zou moeten kiezen tussen Joan Hickson en Julia McKenzie zou ik het warempel niet eens zo snel weten, beiden hebben uitstekend verschillende elementen van Miss Marple tot leven gebracht. Ik denk dat ik uiteindelijk toch voor Julia McKenzie zou gaan, omdat zij iets meer benaderbaar is dan Joan Hickson, wat vriendelijker en warmer.

Eindoordeel
Echte puristen zullen tegen een aantal afleveringen bezwaar kunnen hebben en inderdaad, niet alle verfilmingen in deze serie zijn geslaagd. Maar ondanks dat is er heel veel om van te genieten.
Enkele werkelijk uitstekende verfilmingen en een paar goede tillen het niveau van de serie boven het gemiddelde.

De serie is in de jaren ’50 geplaatst en dat betekent dat je zelfs in een mindere aflevering nog kunt zwijmelen bij de prachtige jurken en mooie aankleding. 

En de grote bonus zit ook in de vele, vele bekende Engelse acteurs die een rolletje meespelen. Van Joanna Lumley die Dolly Bantry speelt (zo leuk), tot Benedict Cumberbatch, Derek Jacobi, Geraldine Chaplin, Janet McTeer, Joan Collins (oh ja) en Emilia Fox. Het lijkt wel of alle acteurs in Engeland om een bijrolletje in een Agatha Christie aflevering hebben gevochten!
Joanna Lumley als Dolly Bantry en Julia McKenzie als Miss Marple
Ik kan de nieuwe Miss Marple serie zeker aanbevelen, vooral in donkere winteravonden of als je gewoon een portie fijne ontspanning nodig hebt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...