De verloren dochter, Lucretia Grindle

Zestien maart 1978 is een datum die in het collectieve geheugen van Italië staat gegrift. Dit is de dag waarop de Rode Brigades premier Aldo Moro ontvoerden, om hem na 55 dagen dood te schieten.

Het is 2010. De Amerikaanse studente Kirsten Carson is voor een jaar in Florence om kunstgeschiedenis te studeren. Als haar vader en stiefmoeder naar Florence komen om Kirsten voor haar verjaardag te bezoeken, blijkt Kirsten verdwenen te zijn. De politie wordt ingeschakeld en commissaris Pallioti en inspecteur Saenz moeten de verdwijning zo snel mogelijk oplossen.

Op een foto die haar flatgenote heeft gemaakt staat Kirsten met een man die haar eens heeft afgehaald. Deze foto blijkt cruciaal, want commissaris Pallioti herkent de man op de foto. Het is Antonio Tomaselli, voormalig lid van de Rode Brigades en net uit de gevangenis. 

Dan blijkt dat Anna, de stiefmoeder van Kirsten, eigenlijk Angela heet en in Ferrara geboren is. Zij kende Tomaselli heel erg goed, ook in 1978. Angela probeert al haar kennis van vroeger te gebruiken om bij Antonio in de buurt te komen, terwijl de politie het net steeds dichter om hen heen sluit.

Villa Triste, het vorige boek van Lucretia Grindle, was mijn mooiste boek van 2012. Ik had hoge verwachtingen van De verloren dochter en gelukkig stelde het boek me niet teleur.

Wat begint als een gewone triller, wordt al snel een prachtige terugblik op de jeugd van Angela en hoe zij geworden is wie ze is. De liefdesgeschiedenis is ontroerend en wordt nergens vervelend of klef. Mooi wordt ook duidelijk wat Angela’s betrokkenheid bij de Rode Brigades was en welke rol ze speelde bij de ontvoering van Aldo Moro. Opnieuw weet 

Lucretia Grindle je aan het denken te zetten; wat zou jij doen als je geliefde betrokken is bij iets waar het hele land het over heeft en dat grote gevolgen kan hebben?

Ik wilde na het lezen van dit boek meer weten over de Rode Brigades en de ‘jaren van lood’ zoals ze in Italië genoemd worden, maar boeken hierover vinden is nog best lastig (als iemand een tip heeft; graag!)

Wel heb ik de film Aldo Moro, il presidente  gezien en binnenkort volgt hiervan de bespreking.

De verloren dochter van Lucretia Grindle is in ieder geval een aanrader.  

Reacties

  1. Geen boekentip over de 'jaren van lood', maar ik kan je de prachtige film/serie 'La meglio gioventù' op DVD aanbevelen. Een familiekroniek vanaf de jaren 60, waarin de recente Italiaanse geschiedenis verweven zit.

    http://www.filmtotaal.nl/recensie.php?id=2639

    Groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je, Wim. La meglio gioventù ken ik inderdaad, het is denk ik de mooiste Italiaanse serie die ik ken. Maar ik was vergeten dat daar natuurlijk ook het één en ander in voorkomt. Kijk, een goede reden om de serie in de meivakantie nog een keer te gaan bekijken!

      groetjes,

      Verwijderen
  2. Hi Bettina, omdat de uitgeverij mij vroeg een recensie te schrijven en te plaatsen op mijn blog/site Italiagenda.nl over bovenstaand boek heb ik even rondgeneusd wat voor boek het is en kwam ik ook op jouw blog terecht.
    Er zijn veel boeken en films over Anni di piombo (overigens ook de Italiaanse naam van een film). Een recent boek dat in deze tijd speelt en in Nederland is verschenen is De Wet van de Haat van Alberto Garlini.
    Een recente film is Romanzo di una strage waarin Aldo Moro ook een rol speelt. Deze film werd onlangs gedraaid in Amsterdam door de Italiaanse filmclub.
    Hoop je hebt hier wat aan.
    Ik ben Catharina Ravelli, heb een Italiaanse voorvader, woon ook in het midden van het land en heb ook een kat. Ik kan me de moord op Aldo Moro nog goed herinneren. Het was dezelfde tijd van de Rote Armee Fraktion in Duitsland waar toen werkgeversvoorzitter Schleyer werd vermoord.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hallo Catharina, dank je wel voor je reactie. De wet van de haat heb ik hier liggen, die ga ik binnenkort lezen. Ik heb verder ook nog wat kunnen vinden in 'De geschiedenis van Italie' van Jan van Putten.
      Ik heb de film Aldo Moro, il presidente gekeken en grappig genoeg Der Baader Meinhof Komplex daar meteen achteraan! Het is inderdaad een zelfde soort groepje.

      Nogmaals dank,
      groetjes,

      Verwijderen

Een reactie posten