donderdag 17 september 2015

Het meisje met de blauwe hoed, Johan Fabricius

Mijn gehavende versie die volgens
mij al zo'n 40 jaar oud is? 
Daantje Pieterse is opgevoed in de kleine grutterij van zijn ouders. Maar als hij wordt opgeroepen om in dienst te gaan, moet hij die veilige omgeving verlaten. Zijn moeder en vader zien dit met lede ogen aan en proberen hem thuis te houden, maar het helpt niets en Daantje moet zich melden in Den Haag.

Onderweg in de trein ziet hij een meisje met een blauwe hoed, het eerste meisje dat hij treft terwijl hij alleen is, en zij maakt een onuitwisbare indruk op hem.

In de kazerne treft Daantje een nieuwe wereld, ver verwijderd van de stille grutterij. Daantje moet leren marcheren en op wacht staan. Hij moet om leren gaan met officieren, de kapitein en vooral zijn ‘slapie’ Toontje, die hem meetroont naar alles wat Den Haag te bieden heeft, terwijl Toontje zijn eigen belang ook goed in de gaten houdt.

Tijdens een uitje naar het circus komt Daantje het meisje met de blauwe hoed weer tegen, en het is Toontje die ervoor zorgt dat Daan met haar in contact komt. Daantje weet de luchtharige Betsy voor zich te winnen, maar al heel snel blijkt dat hun ideeën en toekomstdromen er heel anders uit zien.

Johan Fabricius weet mooi de tegenstelling tussen Daantje en Toon, Daantje en Betsy en Den Haag en de grutterij weer te geven. De stille vader van Daantje wordt met ontroering beschreven en het bezoek van Daan en Bets bij de ouders van Daan is hilarisch, net zoals het lot dat de 'doos voor de kapitein' treft. 

Het meisje met de blauwe hoed is vaak heel grappig, door het taalgebruik en de gekke fratsen van Toontje. Maar aan de andere kant weet je ook dat het tragisch zal aflopen. Betsy is nu eenmaal niet geschikt als gruttersvrouw en de naïeve Daan is geen partij voor haar. Betsy wil vooral lol maken en maakt gebruik van al haar charmes en truckjes om te krijgen wat ze hebben wil. Echt een vals kreng is ze daarbij niet, ze is alleen maar een fladderaar die nog niets vastigs wil als er nog zoveel te beleven is en vooral; als er nog zoveel andere soldaten zijn.

Toontje Bulthuis is een geweldige schepping; volks en plat, uit op eigen belang maar tegelijkertijd bereid om voor zijn vrienden door het vuur te gaan, is hij Daantjes enige houvast in deze woelige tijden.

Het boek is in 1927 uitgegeven en in de jaren ’30 verfilmd. Er is in de jaren ’70 een serie van gemaakt die, naar alles wat ik er van gezien heb, echt verschrikkelijk geweest moet zijn (iets met Andre van Duin en Jenny Arean die samen zingen, hoe heeft men het verzonnen).

Nee, sla dat maar over en lees gewoon het boek, want Het meisje met de blauwe hoed is met recht een Nederlandse klassieker te noemen.

Oorspronkelijk uitgegeven in 1927

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...