woensdag 1 oktober 2014

Oranje en bruin

Poster van Che Guevara.
Nog altijd overal te zien, maar zeker
in de jaren '70.
In de zomervakantie ben ik naar het Openluchtmuseum in Arnhem geweest. Dat was jaren geleden en ik vond het erg leuk om de verschillende huisjes en gebouwen weer te bekijken.

Heel grappig was we vooral ‘oeh’ en ‘ah’ riepen in het jaren ’70 huisje. Wat een feest van herkenning. Ik heb de jaren ’70 niet heel bewust meegemaakt, ik ben in 1975 geboren, maar heel veel van wat we zagen kon ik me nog wel herinneren. De kleurenschema van donkerbruin met oranje, het servies, de oranje fonduepan, de macramé plantenhangers, de poster van Che Guevara op de wc, de platenspeler, het boekenrek gemaakt van planken met van die grijze betonnen stenen ertussen en de riettegels op de vloer. Als het niet bij ons vroeger thuis stond, dan wel bij familie.
 
Die riettegels op de vloer stonden bij ons aan de punten omhoog (vochtig huis) en ik kan me nog herinneren dat ik er eens over ben gestruikeld toen ik een jaar of zes was, precies met mijn wang op de punt van de geluidsbox van de platenspeler die daar stond. Ik heb er geen litteken aan over gehouden, maar ik weet het nog precies. Het heeft blijkbaar indruk op me gemaakt.

Lelijk was het wel allemaal, achteraf gezien, vooral dat donkerbruin met oranje door het hele huis heen (wij hadden zelfs een donkerbruine bank die tegen een donkerbruine muur stond). Vreemd eigenlijk hoe je dat zelf altijd pas later, na verloop van tijd, kunt zien, maar dat is misschien maar goed ook.
Ik ben benieuwd hoe we over 20 jaar naar onze meubels en inrichting van nu kijken. En of dat ook in een museum te zien zal zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...