De boekhandelaarster uit Orvieto, Valentina Pattavina
Mathilde is op de
vlucht voor haar verleden en komt in Orvieto terecht. Al snel maakt ze kennis
met een aantal inwoners, vooral als ze een baantje weet te krijgen in de
boekhandel van professor Paolini. Het neefje van de professor, Michele, is
journalist en wil een oude zelfmoord/moordzaak onderzoeken.
Mathilde is gefascineerd en besluit Michele te helpen, terwijl ze ook met haar eigen verleden in het reine probeert te komen. Als de oplossing van het mysterie dichterbij komt, blijkt de groep mensen die Mathilde heeft leren kennen er een rol in te spelen.
herkenbaar, kan ik niet zeggen dat ik het nu zo heel geslaagd vind. Opnieuw zeg ik dat het voor mij dan wel wat meer had mogen zijn, wat uitgebreider.
Sommige lezers vonden dit een geweldig boek omdat ze de beschrijvingen van het eten zo heerlijk vonden. Die waren inderdaad heel leuk (en lekker), maar in bijna elk Italiaans boek komen er wel beschrijvingen van maaltijden naar voren. En om nou te zeggen dat ik door dit boek helemaal in de sfeer van Orvieto werd gezogen, ook niet.
Kortom, dit is een leuk verhaal en als ik het een cijfer zou moeten geven zou het echt nog wel een voldoende zijn. Maar voor een hoog cijfer komt het niet in aanmerking, daarvoor is dit boek wat mij betreft toch net teveel ‘net niet’ van alles.
Mathilde is gefascineerd en besluit Michele te helpen, terwijl ze ook met haar eigen verleden in het reine probeert te komen. Als de oplossing van het mysterie dichterbij komt, blijkt de groep mensen die Mathilde heeft leren kennen er een rol in te spelen.
Ik weet niet
helemaal wat ik van dit boek moet denken. Volgens de achterflap is het ‘een
roman waarin diepe gevoelens, humor en dramatiek elkaar afwisselen, wat nog
wordt versterkt door de excentrieke dorpsbewoners, die zich overweldigd voelen
door de gebeurtenissen en door een meedogenloos lot naar een bitterzoete finale
worden getrokken.’
Er zaten inderdaad
wel wat excentrieke types, wat humor en wat drama in, maar eerlijk gezegd had
dit voor mij allemaal wel iets meer en beter uitgewerkt mogen worden om dit
echt goed tot zijn recht te doen komen. Echt een goede roman vond ik het daarom
niet. Een thriller was het ook niet, daarvoor was dat gedeelte te mager.
Volgens de
schrijfster is het een zwarte komedie en hoewel ik sommige stukken best heel
grappig vond en de sardonische gedachtegang van Mathilde eigenlijk heel herkenbaar, kan ik niet zeggen dat ik het nu zo heel geslaagd vind. Opnieuw zeg ik dat het voor mij dan wel wat meer had mogen zijn, wat uitgebreider.
Sommige lezers vonden dit een geweldig boek omdat ze de beschrijvingen van het eten zo heerlijk vonden. Die waren inderdaad heel leuk (en lekker), maar in bijna elk Italiaans boek komen er wel beschrijvingen van maaltijden naar voren. En om nou te zeggen dat ik door dit boek helemaal in de sfeer van Orvieto werd gezogen, ook niet.
Kortom, dit is een leuk verhaal en als ik het een cijfer zou moeten geven zou het echt nog wel een voldoende zijn. Maar voor een hoog cijfer komt het niet in aanmerking, daarvoor is dit boek wat mij betreft toch net teveel ‘net niet’ van alles.
Helemaal mee eens. Het verhaal is ook niet erg blijven hangen, er was iets met een boom geloof ik. Echt een boek om mee te nemen op vakantie om bij het zwembad te lezen en het niet erg te vinden om in de warme zon in slaap te vallen.
BeantwoordenVerwijderenOf het zelfs niet erg te vinden als het boek uiteindelijk in het zwembad valt. Een aardig boek, maar er is weinig van blijven hangen.
VerwijderenGroetjes,